با ساغر که اون بار کافه بودیم گفت دقت کردین سه تا آدم با شخصیت کنار هم نشستیم ؟

گفتم منظورت از با شخصیت چیه ؟

گفت آدم الکی نیستیم ... موچول تو بیمارستانه ، من دارروسازم تو هم رشته ات مثل ماست

.

.

.

ولی حرفش ناراحت کننده هست بیشتر آدمای اطرافمون آدمایی که شخصیت رو تو پول و موقعیت شغلی میبینن ... واسه این دو حاضرن تا کمر خم بشن و با لبخند بهت سلام کنن!

اگر قرار باشه تا چند سال شغلی نداشته باشی چی میشه ؟ قراره روی تاریک زندگی رو ببینی و تجربه کنی ؟

کی اهمیت میده تو نا به سامانی حالت چطوره ؟